PLS READ MY BLOG!!! For the one… Who Rarely Enumerate Names easily…
Posted by: ceravy in UncategorizedKamusta?
Naaalala n nman kita.
Para n nga aqng tanga e, dahil hanggang ngaun, inaasahan ko pang maalala mo pa ang pangalan ko, e dun ka nga mahina e.
Masaya ka ba?? Ako oo, kasi magkahiwalay na tau. At least ndi na aq mahihirapan. Ay oo nga pla, we had always been apart, ndi nman talaga tau nagsama e, isang beses lang, gabi na, biglaan pa, but im treasuring it. Odd d b?? Why treasure such experience?? Kc, sa kauna unahang pagkakataon, ginawa ko ang bagay na yon sa taong kakilala ko at kakilala ako. Ng may pag asang pagkatapos nun, ndi aq mgigising kinabukasan na my pag aalalang kakilala mu pa ba ako. At ntapos ang gabing iyon na wala akong pinagsisisihan o idinadamdam o inaalala.
Alam mo ba?? naalala pa rin kita, ndi n nga lang mdalas, ndi kagaya noon na nagpupuyat ako masagot ko lng ang tawag mo sa telepono. ‘Naka Move-on’ na kung baga. Pero parang hindi pa rin. Kasi sa tuwing nakikita ko ang larawan mo, o kahit biglaan lang kitang maalala ng walang dahilan, parang biglang nabubura lahat ng alam ko sa mundo at nauubos lahat ng lakas ko. Parang gusto kong lumuhod at maglulupasay sa lupa, sisihin ang Diyos kung bakit nya hinayaang makalimutan mo ako, at halughugin ka para lang magmakaawa sa harap mo at sabihing ‘na mimiss ko ang mga araw na magkausap tayo’. Syempre gus2 kong ibalik ung noon. Parang nasira na kasi ng tuluyan ang buhay ko nung nwala ka. Pero sa ngayon, sa nkikita kong nangyari sa buhay mo, wala n aqng krapatang ibalik ang oras at ibalik ang lahat.
May pinagsisisihan ako, na sana ndi ko n lng inamin na gus2 na kita, kc ndi nman tlga pwede d b?? ska, desperado lang ako, ndi mo n kasi ako naalala nun, gus2 ko lang kasi na bago mo ako tuluyang mkalimutan, ay malaman mo na proud ako na natuto akong mahalin ang isang taong katulad mo. sa ngayon?? halata nman cgurong may nararamdaman p ako, umiiwas n lang ako. magkakagulo p kasi kung ipiplit ko pa sarili ko. ako din nman ang talo.
Kung sakaling maalala mo pa ako, salamat. pro pagkatapos mo akong maalala, kalimutan mo na lang din ako, wala lang, kasi bka pag naalala mo ako kamustahin mo ako, at baka umasa ka pa din ng mga masasayang kwento galing sken, mapipilitan lang akong magsinungaling. dahil kahit kailan, pagkatapos mo kong iwan, ay hindi ko na maalala ang ‘authentic’ na pakiramdam ng isang taong masaya-yung tipong may inaasahang magandang bgay kinabukasan, gumagawa ng magandang bagay pra sa ikatutuwa ng taong mahal nya, at as simple as nangingiti sa twing maalala kahit lang ang pangalan mo.
Maraming beses na kitang na-blog, minura n nga kita e, kasi ang akala ko nakalimutan mo na ako, nagkamali pla ako. kinalimutan mo pla ako. At ayon sa paniniwala ko, ang paglimot sa isang tao ay isang desisyon na nangangailangan lang ng nararapat na dahilan para gawin. may dahilan ka, at mas malaki pa ang dahilan mo saken o sa kahit na anung bagay na pinagsaluhan na natin.
Alam mo ba, hanggang ngaun, lahat ng mga bagay na sinabi at pinaalam ko sa’yo, hanggang ngaun, ikaw pa rin ang tanging taong nkakaalam. wala parin kasi akong nakikitang tao na deserving ipagkatiwala ang mga bagay na ipinagkatiwala ko sayo. hanggang ngaun naniniwala pa rin ako na itatago mo ang lahat ng iyon.
Hindi ko na inaalala yung araw na baka magkasalubong tayo. kung makita man kita sa malayo at mapilitan akong dumaan sa harap mo, yuyuko ako. at kung masagasaan man ako sa daan dahil sa pagkakayuko ko, ayos lang. ikaw nman ang dahilan kung bakit ako mabubunggo e. at kung mangyari man na ikamatay ko ang pagyuko dahil mkakasalubong kita, ako na ang magiging pinakamasayang taong nabunggo sa gitna ng daan ng nakayuko. kasi ikaw ang huling taong nakita ko at nasa isip ko bago tumilapon ang utak ko sa malayo at masagasaan ng trak ng basura.
Marami talaga akong gustong sabihin sayo,
Marami pa ding mga tanong,
Pro masayado ng mhrap pra sken na iblog ka, kahit hindi ko nman ito diretsang inadress sau. Kasi hbang ibinablog kita, naalala kita, at habang naalala kita, unti unting nauupos ang kukute ko at para bang unti unti akong nwawalan ng pag asa sa buhay na magiging masaya pa ako.
Masaya ako. Oo, wag kang mag alala.
Masaya is just a word.
at kaya kong ulitulitin yon.
Masaya ako.
Masaya ako.
Masaya ako.
At higit sa lahat,
Masaya ako.
Masaya
saya
ya.
Ako??
-Para sa taong hanggang ngayon ay ipipnipilit ko pa ring makalimutan-
P. S.
- Ako nga pala si Emmanuel Cera. At, Salamat. -
Entries (RSS)