this is very dull!
just watchin some sort of a true to life story of some ablaza guy, here at the office. my god!
im havin trouble over something that i wish to get out of my chest. but maybe im not yet ready to speak this out. we may have i mean i may have some problem if i do what i think i want to do, up to now im still not sure if doing what i think i want to do would be good for me.
gad damn it!
what is wrong with me???
OPORTET MORI
sa harap ng pc s loob ng opisina, kinakausap ko ang aking sarili sa pamamagitan ng pagtipa sa mga buton na gawa ng tao upang mkpagsalita ng hindi ibinubuka ang kanyang bibig. nakikinig s tugtuging kung tutuusi’y ndi na tugtug sa aking pandinig s kadahilanang isan libo nang dumaan sa aking tainga. gabi na, alas nuebe y medya. pero ndi ko alam yun. ndi dahil nsa loob ako ng opisina na hindi nakikita ang langit kundi dahil nsa lbas ako ng aking sarili at di pinapansin ang anumang nkapaligid sa akin. gus2 ko ang buhay ko. alam ko yun. dahil kung hindi, dpat ptay na ako. pero ayoko ang dahilan kung bakit ako nabubuhay, dahil sa totoo hindi ko alam. masaya ako sa mga nangyayari sa akin, pero nalulungkot ako dahil kailangan ko pang alalahanin ang susunod na mangyayari sken. alam ko matalino ako. dahil kung hindi, wala ako ngaun d2, pero tanga ako, dahil sa kabila ng kaalaman ko sa lahat ng bagay na nakapalighid sa akin,wala akong konkretong nalalaman tungkol s sarili ko. ayokong ipakilala ang sarili ko sa iba. hindi dahil natatakot akong makisama, kundi dahil hindi ko alam kung sino ang ako na ihaharap ko sa kanila. masaya ako. malungkot. kuntento. naghahanap. magaling. walang kwenta. inspirado. nag iisa. ako ang manipestasyon ng lahat ng emosyon na posibleng madama ng isang tao.
pero sa kabila ng lahat ng to, isa lang ang alam ko.
masaya akong nabubuhay ngaun at wala akong alalahanin tungkol sa anuman ang nagawa ko noon.
ang tanging alalahanin ko ay kung may makaka alala ba sa akin kapag namatay ako.
malamang wala.
at wala akong pakialam doon.
OPORTET MORI
Entries (RSS)