A Deimoan WolfeCry

I know how much God loves to give me these trials and all.

And IM REALLY FED UP WITH THAT.

There’s just one thing I want to tell God,

gusto mo ng makasalanang tao?

Puwes hindi kita pahihirapan. Parusahan mo na ako, wala na akong planong iredeem ang sarili ko, sunog na ang kaluluwa ko sa impyerno, kaya wala ka nang karapatan sakin.

Si satanas na lang.

Kung wala kang planong maging masaya ako

Pwes, wala din akong planong maghirap dahil sinabi mo.

Isa sa pinakamalaking kasalanang nagawa mo sa tao,

BIGYAN KAMI NG FREEWILL.

And im gonna use it for my advantage.

Mamatay na ang mamamatay. Maparusahan na ang mapaparusahan. Maghirap na ang maghihirap.

Basta ako, pinili kong maging masaya. Pinigilan mo lang.

Natatakot ak0ng nakalimutan mu na ako. Kaya plan0 kong kalimutan mo ako at subukan kung hahanapin m0.

Naniwala kasi akong my malakas na pwersang nagtulak ng landas natin.

Kaya ngay0n nkatunganga ako sa harap ng pwersang y0n.

Nanlilim0s ng sun0d kong gagawin. Naisip ko tuloy, sa halip na patagalin pa ang pagiGing tanga ko, dukutin ko na lang puso ko at kainin ito sa harap ng salamin. Kahit sabihin mung hindi ako iiyak, magluluksa p rin ang kaluluwa ko sa pag asang mawawala sakin.

Ako na ang bibitaw, kasi kumapit ako sa sariling-kathang lubid. Baka ipangpatiwakal ko pa ung lubid.

Sana hanapin mo ako. Nakakalungk0t kasi mag isa, lalo n kapag alam m0 Na kahap0n lang may kasama ka, tapos ngay0n, nagtiptoe na siya palayo habang tahimik kang nakaunan sa kandungan nya.

Hanapin mo ko ha? Pangako, hindi na kita pakakawalan ulit pag ganun.

————–

Hindi pa man naipopost ang message na ito, sumagot na siya, eto ang sinagot niya:

————-

Gusto mo ba talaga ako? Sunugin mo muna ang pagkatao mo gamit ang sarili mong paniniwala sa kawalan ng pag asa.

Kapag naabo ka na, saka ko pagdedesisyunan kung sisimulan ko nang isipin kung hahanapin kita.

————-

Syempre ako, heto, humahanap nang pinakamabilis na paraan para masunog  pagkatao ko.

Ipagdasal niyo na lang ako. Na sana maliwanagan ang isip ko sa kung ano ang totoo at hindi totoo.

———————-

Kanina sinabi mo sakin gusto mo akong kausapin, natuwa ako kaya naglinis ako ng tenga, kaso sinabi mung ngabago na ang isip mo. Nagalit ako at binato ko sa bintana niyo ang kapares ng sapatos ko. Hindi ka ngalit, nag explain ka pa, sabi mo bukas mo ako kakausapn, hindi ngayon, nagsori pa nga ako. Hanggangngayon hinihintay ko yung bukas na pinangako mo. Natak0t tuloy ako, baka hindi mo alam ang adress ko, kaya tintxt ko sayo ang adresS ko. Sana dumating na yung bukas na yun. Para hindi aq magalit. 0o nga pala, kpag nagalit ako dahil hindi mo na ako plan0ng kausapin, wag kang kakatok at mag 0ofFer ng sweEt pie, dahil unang una, my diabetes ako, kanina lang, pangalawa, walang pinto ang bhay ko. At hiGit sa lahat, hindi mo alam kung saan ako nakatira. Wag ka na lang magsori, sapakin mu na lang ako tapos sabihin mu na hindi mo ako kilala. Tapos magswimming ka.

U kissed me with ur fangs,
u hugGed me with ur claws.
Made me follow a scent that stink.
Made me happy n0t to think. 
U mend my soul as if u care,
u c0mfort me with pain i cant bear.

The love ur giving is such a scare that i cant stand
a day with0ut u burning me with ur infernal heaven.

You eat my dreams and dump my fantasies,
make me believe of flesh eating fairies.
U make me think that ur for me
even if u dare to kill me.

With all ur evil, malev0lent flare,
ill offer my life with n0thing to spare.

–
i kn0w u never see urself loving me, but ur making me think that s0meday you will
–
para sa mga tanga, lal0ng lalo sa mga manhid

Alam ko hindi ako si eba, at hindi na din ako kagaya ni adan. Pero bakit kailangang lapitan ako ni satanas at ayaing gumawa ng kasalanan. Nasusun0g na ang kaluluwa ko sa impyerno para iba0n pa aq sa kasalanan. Alam nya pa naman kung anung prutas ang kakagatin ko. Nakalubog na ang puso ko sa lupa, bakit kailangang ilibing mu pati pagkatao ko.

Masyado n kong malayo sa langit at sa kaligayahan
bakit nyo pa ako tinatanga ng pekeng langit at kaligayahan

Tigilan nyo n ako. Niloloko ko na nga ang sarili ko na masaya ako lolokohin niyo pa din ako. Hindi ako natutuwa. Pero kailangan kong makitawa. Dahil ayokong iwan nyo ko dahil iniisip nyong mababaw ako. Sana maisip nyo, nakakasakit kayo. Masakit umasang may umiintindi sayo at tawanan ka habang nkatalik0d. Masakit ding iisangtabi ang sakit dahil ntatak0t kang magalit sa huling pag asa mu ng pagiging kasali s mundo ng masasaya at n0rmal na mga tao. Ayoko ng ginagawa nyo pero ayok0 ding iwan niyo ko. Anung gusto m0ng gawin ko? Maglaslas sa harap m0?

Wag Mong sabihing Oo, Natatakot ako na baka gawin ko.

— Para sa mga mamamatay tao —-

— Lalong lalo na, sa mga taong hinahayaang patayin sila nang nakangiti —

_______________________________________

Morning Lament

An0ther resP0nsibility to take
an0ther stupid mistake to make
an0ther life to hate
an0ther way to be br0ken
an0ther lonelines to feed
and an0ther reas0n to stay asleep.

G0od m0rning. An0ther sunrise to hurt ur dreaming eye.

Sunday morning

malumanay kang ginising ng sigaw ng dalamhati.Pero dahil dun lalo kang nagtulog. Ayaw mong magising sa katotohanan kaya yinakap mo na lang ang ingay ng sarili mong kapayapaan. Masakit man sa tenga ang maging payapa ngayon mas masakit sa kaluluwa ang katotohanan. Matalim ito at pinapasingaw ang hangin sa ulo mo. Ayaw mo siyang harapin dahil alam mong matatalo ka lang at dudugo ang ilong mo, mas pipiliin mo munang dumugo ang tenga mo. Malamang mamaya lang manlalata ka na at hihimataying masigla. Lumakas ang dalamhati, ngayon sinisigaw nya na ang sakit. Ang sakit ng araw, ng paggising, pati ng paggulong ng sinapupunan palayo. Ginawan ng haligi ng paraan at tinabunan ang ilaw, nagwawala syang balak sunugin ang kabahayan. Narinig mu nang umiiyak ang sahig, at binalot ng dingding ang liwanag.

Bumangon ka na. Malayo na ang simbahan pero malapit ang tindahan.

Kailangan mu na itong paglapitin.

Thousand colors ago my mind speaks of yellow
though it sees red and blue
i never cared what to do
shades and clouds i always peek on sunrays

my mind is set to this light only
and so i th0ught.

Blue, red, violet and purple
all of them rainbowed me for years
still my minds speaks of yellow
but secretly my heart whispers gray.

Then came up black and white,
my mind n0 longer recognize light
thougH it seEs a briGhter sun
my hearts to0 gray to kn0w whats riGht.

N0w im searchng for my yellows
but my heart is yelLing his hue
black and white is all i kn0w
erasing the mem0ries of other rainbows

as much as i want to grab 0n any
im to0 gray 2 feel their shades.

-x-

Kamusta ka na?

-+-

Ha? Bakit? Mukha ba kong hindi mabuti?

-x-

Sagot ba yan o tanong?

-+-

Ikaw ako di ba? dapat alam mo.

-x-

Ikaw nga ako, sumasagot ka ng tanong eh.

-+-

Bakit nga pala kita kinakausap ngayon?

-x-

Alam mo ang dahilan, hindi ko na kailangang sagutin yan.

-+-

Pero gusto kong malaman na alam ko ang dahilan.

-x-

Ha? Ah eh, teka, ang alam ko kasi kailangan mo ng kausap.

-+-

Pero alam mong hindi ako satisified sa sagot na yan.

-x-

Hinahotseat mo ba ang sarili mo?

-+-

Hindi, gusto kong sukatin ang lebel ng katinuan ko.

-x-

the fact na kailangan mong gawin to, i guess alam mo ang lebel ng katinuan mo

-+-

basta. sagutin mo na lang ako, bakit ko gustong makausap ang sarili ko?

-x-

dahil may mga tanong kang natatakot itanong sa iba? dahil wala kang ibang makausap kundi sarili mo? dahil nalilito ka at gusto mong malaman kung makakatakas ka sa kalituhan mong yon? dahil natatakot ka na baka makita mo na lang ang sarili mo na nagpapakamatay tapos kapag may nakahuli sayo at tinanong ka kung bakit ka nagpapakamatay eh wala kang maisasagot? at marami pang dahilang hindi ko alam kung ma puput in words ko.

-+-

teka, natatakot akong makita ang sarili ko na nagpapakamatay tapos kapag may nakahuli sakin at tinanong kung bakit ako nagpapakamatay eh wala akong maisasagot?

-x-

Oo, minsan kasi nahuli kita, sinabi mo sakin na kapag hindi ka nakapasa dun sa pinag applyan mo ng trabaho magpapakamatay ka na lang. Pakiramdam mo kasi kapag hindi mo nakuha yung trabahong yon wala ng mangyayari sa buhay mo, saka masyado ka rin kasing natatakot sa disappointment.

-+-

Takot sa disappointment?

-x-

Alam mo namang isa yan sa mga phobia mo di ba? Feeling mo din kasi nun masyado ng malaking effort ang binibigay mo para hindi ka pa makapasa. Iniisip ko tuloy, kung nung mga panahon na yon e bumagsak ka nga magpapakamatay ka ba talaga? Nakakapanghinayang isipin na magpapakamatay ka na with the possibility of what you have ngayon.

-+-

Naisip kong magpakamatay na lang nun kasi nga masyado nang malaking effort ang b inigay ko, tapos kapag bumagsak ako dun, feeling ko wala na akong ibang mapag aaplyan. parang magiging tambay na ako habang buhay. Isama pa yung fact na naghihirap na kami. Pakiramdam ko kasi magiging walang kwentang tao na ako kapag naging tambay ako habang buhay.

-x-

you’re taking everything too serious.

-+-

Hindi pwedeng hindi, last resort ako ng family ko

-x-

Yan, masyado mong ginagrab yung responsibility. Nagawa mo na naman lahat eh. May ginagawa ka naman. And hindi ka naman tumatakas sa responsibility mo di ba. nung may trabaho ka, hindi mo naman sila iniwan di ba?

-+-

Oo nga, ngayon mas lalo ko sila di pwedeng iwan. May mga pamilya na yung mga nakakatanda sakin, matanda na sila mama at papa. Ayokong mag end up yung mga kapatid ko na kagaya sakin na high school lang ang natapos. Kung pwede lang ako na magpapaaral. Kahit hindi na ako makapagtapos. Feeling ko after na makapagtapos ng pag aaral mga kapatid ko pwede na akong mamatay.

-x-

Shit, baka maging santo ka, huwag. May mga pangarap ka rin sa sarili mo di ba? Isipin mo nga yon. Anu ba yun?

-+-

Iyon? Ah, Makapag aral. pero hindi siya biggest priority. Yung mga simple things in life na lang. Magkaron ng magagandang gadgets. Pc, laptop, cp. yun na lang. Gusto ko din magkaron ng sariling bahay, mabuhay mag isa, pero kapag naiisip ko yung mga kapatid ko, nasasali sila, gusto kong magpatira ng isang kapatid tapos palakihin. pag aralin.

-x-

shit, wag ka magpakabanal. Anong gusto mong mangyari sa buhay mo?

-+-

Magkaron ng magandang trabaho?

-x-

Anung trabaho?

-+-

Chef? Web designer? Computer programmer?

-x-

Weh. Isang field lang sana. Pick one

-+-

Chef

-x-

Ok, anu pa? pagkatapos mong maging chef?

-+-

Well, makarating sa ibang bansa, matuto ng cuisine nila, pati language. gusto kong maging multilingual. Spanish, Nihonggo, French, Irish, Latin.

-x-

Ok, san mo gustong tumira? Dito sa pinas?

-+-

Ayos lang naman dito, pero maganda siguro sa europe. any european country. France. London. Ireland.

-x-

Ok. Eto pa, hindi ko lang alam kong ready ka na, pero how about lovelife?

-+-

Fine, i think im ready for that. Alam ko yung tinatanong mo, hindi kung ready sa love kundi kung ready na akong iopen ang sexuality ko. Matagal ko ng pinag iisipan ‘to. Sorry sa mandidiri o kung ano man pero i think i should tell the world na that im bisexual.

-x-

shit. Hindi ako sigurado about this, i still have my doubts kung ok lang talaga sayo na ipaalam ang tungkol dito.

-+-

This is the idea. Wala namang may karapatang mag forsake sakin eh. Walang iba kundi si God. Besides, them knowing that im gay will not make them a better person. I think sa mga nagawa ko sa buhay may karapatan akong sabihing being one does not make me someone i should be ashamed of. Dahil honestly this one thing keeps me sane and going on with my life. Wala naman akong nasasagasaang tao. And besides im not the cross dresser type.

-x-

what if after this iwasan ka ng iba?

-+-

I think i shouldnt worry about that, may mas mahalaga pa kong dapat isipin kesa sa acceptance ng ibang tao sakin. besides, wala pa namang taong nag tanong sakin straightly bout my sexuality, siguro nakakaramdam na rin yung ibang mga kakilala ko, ayaw lang nilang magtanong. at least this one clears the issue.

-x-

ok

-+-

O siya, other reasons naman kung bakit kita kinakausap.

-x-

i just did some rereads of my old posts, and guess what? What i posted 2 years ago are still what i want to post today. well, i dunno, maybe i havent grown, improved or anything. i still feel the same thing. well here are some of these:

——————————-

january 2006

thanks…

Posted by: ceravy in Uncategorized - Edit

im tired, from all the pains, im bleeding away. what is life? im numb from it… the only word that stucks on my head… is rest… i need one…

i’ve tried getting myself busy, over something else, but i realized, the one i’m busy of, isn’t something to be busy at all… stupid ei??

i’ve been seeing myself running around… looking for something that i myself can’t tell what. nothing matters now, i need a direction… i need life… and all the things, xcept things life not “has to offer”

my body seeks for adventure, my soul for refuge, my heart for tranquility. im trapped on a maze of never ending puzzles. worst part, the puzzles we’re all about me… and i called it, the mystery of not knowing my own self…

why shall i answer the puzzle on the first place??? i can live without knowing myself… i’ve been doing so for long… for very long…

i needed help, i sought for one. on a place where i’m not supposed to look at. being desperate for one, i continued staying there, looking for my help… and instead, i was pushed on the very deep of needing help… hey!!!

and when i’m almost at the bottom, someone called me… i heard it… and i shed my first real, sincere tear…

thanks…

-to a friend who’s been trying to fix my life, for me…

————————————-

nakahiga akong mag isa

inaapuhap ang dulo ng aking hinuha

hinahanap ang dahilan ko para mabuhay

limang oras na’y bigo parin.

takot sumuko’y kinapa ang dibdib

hinanap kung may pusong tumitibok

naro’n nga, ngunit walang tindig o saysay

kaya’t minabuting buksan ang mata

sakaling may makita sa paligid.

isang metro, ngunit abo ang nakapaligid

lima, dugo at pawis na ni alat ay kulang

sampung metro, sariling tinig lang ang bumubuhay

kilometro ang sinapo, pero ni hininga ng ibang tao ay di ko madama.

nakahiga akong mag isa

hinahanap ang dahilan ko para bumangon.

lumakad sa harap ko ang aking naging buhay.

ngumiti, at nakita ang dahilan.

pagkabangon na pagkabangon

punyal ang aking kinamusta

at pinakilalang masigasig sa aking pulso

ikaw na lang ang magiging kaibigan ko mula ngayon.

samahan mo ko. Pipilitin kong mamatay

paulit ulit ng sa gayo’y may makapansin sa akin

at sabihing:

“wag, masarap mabuhay, pakita ko pa sa’yo.”

————————————-

-para sa naghahanap ng pansin-

-lalo na sa mga ayaw mamansin-

————————————-